магла

Кога сонцето ќе зајде,
кога ќе се почувствуваш ладно,
кога сонот ќе те изгази,

ќе умреш.

Ќе умираш
полека,
од страдање,
од јаглени солзи,
од крвави сни,
од исплукана гордост,
од искорнети нокти.

Ќе гориш
ти,
ќе гори душата твоја,
ќе те обесат гревовите,
ќе те загуши земјата.

Ќе се заплети духот твој
во милион јамки.

Во немоќ да се ослободиш од нив,
во темнина,
во магла,

ќе исчезнеш
и ќе врискаш
засекогаш.

When the sun will fall into the mountains
when you'll feel cold
when your dream will run over you
you'll die.

You'll be dying
slowly,
from suffering,
from coal tears,
from bloody dreams,
from spitted pride,
from nails torn apart from their core.

You'll burn
your soul will burn.
Your sins will hang you
the soil will choke you.

Your spirit will get stuck
in million ropes.

In your inability to break free
in dark
in fog

you'll disappear
and scream
forever.