Hello. I exist.

Hello. I exist.
When I was once there for you, but now you forgot about me because you don't need me anymore.
Hello. I exist.
When I want or need to be noticed, but you are in your own movie scene.
Hello. I exist.
When I wait in line and someone passes over me.
Hello. I exist.
When I can't say one thing and you talk over me.
Hello. I exist.
When you think you don't have help.
Hello. I exist.
When I want to help you and give you piece of wise advice.
Hello. I exist.
When you talk hurtful things thinking that I'm not listening.
Hello. I exist.
When you are selfish, hey,
I exist.
Hello?! WE all exist!
And don't let ever for someone to make you feel less than what you already are.
Don't ever let them harm you with their act of pure selfishness.
You are important and you deserve all the attention in the world.

Нем.

Нем
нем е плачот на душата
која талка и живее во соновите
кои се полоши од реалноста
но прегрнуваат послатко од сегашноста
од оковите на минатото
од стегите на иднината
од суви зборови искажани од големо парче лед
од премногу умирања од задушување
од сопствените завртки на зглобовите
од еготото галаксично големо
кое ни ноќе не спие
го умира и живото во други
додека се храни со црвци и пијавици
кои се таложат во зимната душа
и не се знае веќе и зошто
e тоа просјачко
проси за топлина
бедно.

.

Сино.

Со Едгар на рамо,
чекорам,
тонам,
во сопствените внатрешности.

Заземи залет, повели,
удирај со прачки твои невидливи,
по простотијата,
по незнаеното,
по празното каде не постои ништо,
каде постои пустош,
на кој ти додаваш само прашина.

На биоразградливото јас,
престани да се чувствуваш сино,
престани!

Сонувај.

Тежнееш,
се истегнуваш,
ги пружаш рацете,
кон сенката која те води за рака,
која сè уште не знаеш дали е реална,
ниту дали ќе се појави некогаш,
ја милуваш ноќта по кревката улица,
бурен, растреперен ќошот со пајажина,
грдо те разубавува,
суви капки дожд по твоето лице,
чиниш денот го загушуваш,
сонот го направи кршлив,
со сончеви силуети,
спиеш,
сонуваш.
Сонувај.