Ноќ.

Трчаме,
небаре некој не гони,
соништа чудни не будат,
ветрови бесни си одат,
фатени за рака в бој,
со сите пчели рој,
си трчкаме ние,
додека волкот страшно вие,
ноќта повикува бесно,
бидејќи небото е претесно,
за нејзината душа,
за нејзиниот сон.
Оди,
бегај.
Води не кон патеката долга,
оди каде што стои влага,
каде суви души стојат,
и само гревови бројат,
оди,
трчај,
Пази да не задоцниш.