сам

Зошто в зори лежиш ли на тврда постела со покривка од рози и хризантеми?

Зошто ли тишината те дефинира?

Зошто е празен светот и ја нема твојата насмевка што осветлуваше и најтемна ноќ?

Земјата сака да се ородиш со неа, а рајот не можеше да дочека за тебе.
Црешовото дрво што некогаш цветаше, сега овена.
Дрвото обезбедуваше свежа сенка на најтоплиот ден.
А, исчезна на најладниот.